ASV'33 Logo

Column

Trainers carrousel .
++++++++++++++
De kermis arriveert zoals elk jaar in dorpen en steden. Een van de meest interessante attributen is wel de draaiende carrousel . Op het midden van het kermis terrein geplant zodat
belangstellenden zich strategisch kunnen opstellen om uiteindelijk in te stappen. Oorspronkelijk noemde men de draaimolen een paardenmolen omdat een of meerdere rossen
de molen in beweging brachten en hielden. Na de industriële revolutie werd het paard ingeruild voor elektriciteit. Zoals het een goede draaimolen betaamt zijn er op de schijf verschillende attributen geplaatst. Uiteraard de paarden in steigerende vorm. Voor de kinderbezoekers plaatste men later brandweerauto’s, autobussen en rijtuigen. Nog steeds zie je ouders op de schijf staan bij hun kind . Niet om het kind vertrouwen te geven maar vooral om het kindgevoel weer te krijgen. Iedereen ziet nog regelmatig een kermis en weet ook nog het andere woord voor deze carrousel namelijk een mallemolen. Voor de voetbalwereld is het begrip mallemolen een beter toepasbare uitdrukking aangezien het vanaf oktober,lekker op tijd, in de trainers -en bestuurswereld van de amateurclubs wel snel dwaas , maf en onverstandig wordt. Het voetbalseizoen is goed en wel begonnen. De eerste resultaten, goed of slecht , zijn terug te vinden in de standenlijsten in de kranten en op de websites.

De trainers posteren zich dan al op een steigerend paardje om op die manier zo dicht mogelijk bij de hangende flos te komen, die te grijpen, en zo voor een extra rondje in aanmerking te komen. De slimme oefenmeesters betrachten voorzichtigheid voor zichzelf en brengen in een zo vroeg mogelijk stadium hun selecties en de voetbalbestuurders op de hoogte. Natuurlijk is dit
de verstandigste aanpak . Als coach wil je zelfbepalend en onafhankelijk zijn. Uiteraard weeg je van tevoren af wat de gevolgen zijn. Je neemt de beslissing en dat moment,oktober, is
bepalend. Dus spijt is van geen toevoegde waarde. Het gevoel is goed dus doen dan. Vandaar dat die trainer terecht tijdig met zijn standpunt naar voren komt. De club heeft wel een probleem. Maar is het niet zo dat de verenigingen daar zelf voor gezorgd hebben. Over het algemeen worden de mallemolens in oktober ,november in gang gezet middels zogenaamde oriënterende gesprekken met trainers beheerst en gedirigeert door het bestuur . De coach schuift aan en hoort aan. Zeker indien de resultaten niet optimaal zijn ontstaat een afwachtende houding bij de om een contract bedelende coach. Eigenlijk vindt deze eindbeoordeling plaats in een veel te vroeg stadium. Iedereen ziet de personen, trainer en bestuur, in de bestuurskamer zitten. De buitenwacht, spelers, leiders, vlaggers en andere betrokkenen gaan eveneens oordelen , beoordelen en zelfs veroordelen. In het ergste geval ontstaat manipulatie door personen die andere lijntjes hebben uitstaan.

Vanuit het inzicht om voor de lange termijn een ontwikkelplan te hebben zouden trainerscontracten het beste afgeschaft kunnen worden. Aan het begin van een nieuw seizoen gaat de hoofdtrainer met zijn technische mensen rond de tafel om het voetbalplan voor het komend seizoen te bespreken, te onderbouwen en toe te lichten. Allen kunnen hun zegje doen en eensgezindheid is het slotakkoord. Dan lekker voetballen en regelmatig met elkaar bijsturen. Aan het einde van het voetbaljaar een uitgebreide analyse en eerlijk met elkaar conclusies durven trekken. Meestal zal dat beter gaan dan wat er nu gebeurt. Trainers en besturen die in oktober-november al bepalen dat ze niet met elkaar verder willen om wat voor reden dan ook schieten gezamenlijk
tekort tegenover hun omgeving. Geen mallemolen ,maar een ronde tafel bij de eindstreep in april.

Langs de kalklijn.
+++++++++++++