ASV'33 Logo

Column

Column Maart 2019

Twee ballen.
++++++++++

Rond een uur of vier gaat de deur van het materiaalhok in het clubgebouw open nadat de sleutel heeft rondgedraaid in het metalen cilinderslot. De verantwoordelijke oudgediende voor de benodigdheden om te voetballen stapt binnen. Onder zijn arm draagt hij twee ballen. Ingedeukt en slap als een lege fietsband vallen de leren knikkers van onder zijn arm op de met droog gras en zand bezaaide vloer. Snel daarna worden de ballen door de in clubjas gestoken man aangesloten op de ballenpomp om de juiste luchtspanning te creëren. Zodra de ballen de juiste luchtdruk hebben gaat de ballenkast open en worden de twee nieuwe op de ballenplank gelegd waar ze de komende tijd voornamelijk liggend zullen doorbrengen. De deur van de ballenkast wordt daarna dichtgedaan en door het gaas kunnen de twee groentjes hun nieuwe omgeving opnemen. De materiaalman sluit de toegang achter zich en zijn voetstappen sterven weg in de gang van het clubgebouw.

“Nou daar liggen we dan, gespannen en wel “, grinnikt de ene bal. De andere antwoord enigszins bescheiden, want deze bal is blijkbaar een tamelijk bedeesde bal. “Ik weet niet of het hier nou wel zo leuk is wanneer ik om heen kijk. “Daarna blijft het een tijdje stil aangezien beide ballen bezig zijn om de berging te bekijken en te onderzoeken. “Zal ik me even voorstellen?”, vraagt de bal ,die de conversatie in het donkere hok waar ze samen sinds kort vertoeven, is begonnen. “Mijn naam is Adje , zo hebben mijn ouders mij genoemd. Ik kom uit een heel oud geslacht. Oorspronkelijk stam ik uit Duitsland. Mijn familienaam is adidas, misschien heb je daar weleens over gehoord! Vandaar Adje , dat is lekker makkelijk zeker nu ik in Nederland ben. Toen mijn ouwelui hoorden, dat ik verscheept zou worden naar de lage landen werd deze naam ,die gelijk mijn roepnaam is, gegeven. Adje in het Frans of Russisch wordt dan wat moeilijk voor die andere ballen in zo’n ballenkast in het buitenland. En jij, hoe heet jij?” Het verhaal van Adje moet eerst nog goed doordringen bij de andere bal voordat die besluit een antwoord te geven. “Mijn naam is Nicky met ck en een Griekse ij.” “Tsjonge, jonge , dat is een hele mond vol ,”reageert de ander direct. “En eh, waar kom jij dan vandaan?” Even denkt Nicky na over wat hij zal gaan vertellen. Maar ja, Adje komt best vriendelijk en aardig over dus Nicky durft nu wel wat uitgebreider zijn verhaal te vertellen.

Dan na enige aarzeling en goed afwegen omschrijft Nicky zijn achtergrond. “Mijn familie is niet zo oud. Ik heb zelfs mijn overgrootvader nog gekend. Mijn verwanten komen aanvankelijk uit Amerika en zijn daarna over de hele wereld verspreid. Inmiddels zijn ze heel beroemd, ze heten nike en je spreekt het uit als naik. Veel mensen zeggen nieke of naaike , maar dat is niet goed. Mijn vader en moeder vonden Nicky wel een naam die je overal kunt gebruiken in de wereld en daarom werd ik zo genoemd. “ Geïnteresseerd heeft Adje de afkomst van zijn nieuwe kastgenoot aangehoord en veronderstelt weer met een reactie te moeten komen. “Weet je, ik heb voordat ik hier in de kast terechtkwam een wereldreis gemaakt. In India hebben kinderhandjes mij in elkaar gezet . Allemaal losse stukken die aan elkaar worden genaaid om de binnenbal heen. De kunst is om mij mooi rond te maken net zoals jij natuurlijk. Met al die andere ballen van mijn familie laadden ze ons in het vliegtuig of op een schip en werden we verspreid over de hele wereld tot hier in Aarle-Rixtel. Vet he !” “Godsamme wat een verhaal. Maar mij overkwam zo ongeveer hetzelfde. Ook de kinderhandjes op de ballenschool die me netjes in elkaar naaiden uiteindelijk.

Even uitproberen of ik lekker rolde en toen op de boot.” Reageerde Nicky. In de gang hoorden ze het klik klik geluid van stalen en rubberen noppen over de tegelvloer. “Nou daar komen ze aan . De jongens en meisjes die ons zo meteen van alle kanten trappen gaan verkopen. Ik mag hopen dat ze een beetje techniek hebben en me lekker weten te raken.” Vertrouwt Adje aan Nicky toe. Korte tijd later verdwijnen de twee ballen in de ballenzak , worden op een rug geslingerd om enige tijd later op het gras gekwakt te worden.

Langs de kalklijn.
+++++++++++++