ASV'33 Logo

Column

Column November 2026

Potje voetbal.
+++++++++++

Middels de klassieke telefoonbeltoon kwam bij 5 jongens het volgende bericht binnen: om 5 uur samen voetballen op de Eksterstraat. Mees, Finn, Daan, Felix, en Mo verheugden zich op het partijtje ballen dat ze samen met Tygo gingen spelen op het door de gemeente gecreëerde veldje waarop twee doeltjes stonden, samengesteld uit drie oude aan elkaar geschroefde dunne boomstammen.Net voor de afgesproken tijd verzamelden de jongens zich. Hun fietsjes legden ze achter een van de doeltjes op de grond. Mees droeg een PSV-shirt net als Daan en Tygo. Voldoende reden voor Mees, een ietwat dikke jongen met opgeschoren haren boven zijn oren en daarbovenop een soort van blond uitgeknipt beschuitje en korte beentjes, om gelijk maar de partijtjes vast te stellen.” De jongens met het PSV-tenue spelen tegen Finn, Felix en Mo. “ Finn keek verwonderd naar de PSV-shirtjes van de tegenstanders. “Goh, waarom hebben jullie allemaal een naam op de achterkant van jullie PSV-hempies? En leg eens uit wie dat wel niet zijn.

We kunnen wel met Daan beginnen, want dat lijkt me wel duidelijk, he Daan!” “Zekers”, zegt Daan, “Ik heet Daan en ons pap vond het wel slim om Daan achterop het shirt te plakken, omdat ik dan lang met mijn eigen naam kon lopen, want elk jaar verkopen ze in Eindhoven hun beste spelers en die shirtjes zijn nogal duur. En zo gaat het langer mee, want ik groei niet meer zo hard.” “Slimme papa heb jij,” reageert Finn. “En jij Mees, ben jij niet wat dik om van Bommel te dragen en zo snel als die van Bommel ben je ook helemaal niet, en zijn verwoestende schot heb je ook niet in je dikke kuiten. “Wacht maar eens af totdat we jullie zo meteen inmaken.” beantwoordt Mees de uitspraken van Finn. “Trouwens dat shirt van jou, wat stelt dat dan wel voor?” dient Mees Finn van repliek. Finn heft een lied aan ”Vur welke club bende gai, ik ben vur Helmond Sport, tuurlik vur Helmond Sport. Kijk een lied voor de mooiste en beste club van Nederland. En ons pap zegt dat winnen niet het belangrijkste is, maar dat het hart moet kloppen voor de beste club van het land en dat is Helmond Sport en ook nog het mooiste clublied. Jullie in Eindhoven kunnen alleen maar ‘boeren, boeren’ roepen.” Daan is het daar niet mee eens. ”  Ondertussen zijn wij wel elk jaar kampioen van Nederland en hebben de beste voetballers”. Ja en daarom staat er zeker Veerman op jouw rug Tygo, die voetbalt in Duitsland en komt alleen nog naar het stadion om te kijken naar PSV.” Oppert Mo. Waarop Daan aan Mo vraagt, ”En wat is dat dan voor een shirt waar jij inloopt Mo.” “Nou, dit heeft mijn vader de afgelopen vakantie meegebracht uit Istanboel waar hij van de zomer op bezoek was bij familie. Het is van Besiktas, mooi he! Prachtig wit en wat zwart.” Stelde Mo trots vast.  “Ik zie nog liever een Feyenoord shirt dan zo’n Turks ding, stelt Mees vast. “Zo meteen laat ik jou wel even zien hoe goed wij Turken kunnen voetballen, “lacht Mo de opmerking van Mees weg. “En dan hebben we het nog niet over mijn geweldige shirt gehad.” Kondigt Felix aan. “Het blauwwitte shirt van Messie, de superklasse speler, wiens naam achter op mijn rug staat ingenaaid.” “Zeg wel genaaid.”  Verkondigt Tygo,” Zelden zo’n hoop tuig bij elkaar gezien tijdens een finale. En dan nog wel in de mooiste, belangrijkste wedstrijd van je carrière. En dat noemen die Argentijnen dan grinta. Weet je wat ze zouden moeten doen, meer brinta pap opeten. Dan gaan ze zich misschien een beetje gedragen.

En nu gaan we voetballen. PSV tegen de rest.” De mobieltjes leggen de jongens in een bruin leren tasje, dat Finn heeft meegebracht, onder een van de fietsen. Vanaf het doeltje bij de fietsen lopen Finn, Mo en Felix naar de het andere doeltje aan de overkant. Felix slaat een kruis, brengt zijn hand naar zijn linkerborst en kust daarna zijn vingers daaropvolgend raakt hij met zijn wijsvinger het karige gras aan. Mo steekt zijn armen half de lucht in en kijkt omhoog naar de hemel. “Zijn jullie niet goed bij je hoofd?” Informeert Mees. “Wel hoor,” verdedigen Felix en Mo hun optreden. “Kijk maar naar de champions leaguewedstrijden. Al die voetballers vragen hulp van boven wanneer ze het veld opgaan.” Vult Finn aan. “Slaat helemaal nergens op. Een van de beste Nederlandse trainers, Cruyff, stelde vast dat elke wedstrijd in een gelijkspel zou eindigen wanneer daarboven een bepaalde kracht alles eerlijk zou verdelen. En????, meestal is er een winnaar, toch. Dus hou maar op met die flauwekul.” Verklaarde Mees enigszins geërgerd. Na een klein uurtje voetballen ging op een van de mobieltjes in het leren buideltje een alarmtoon af. “Dat is de mijne,” stelde Tygo vast, “Ons pa zal wel thuis zijn en ik moet gaan eten.” Cruyff zat er dus naast, want het is 7 tegen 7.” Lachte Finn. “Echt niet, want het is 7 tegen 7, en 7 plus 7 is veertien, 14. En dat is het nummer van Cruyff. En volgens mijn pa is dat logisch dan.” Verhelderde Tygo zijn toelichting. De mannekes pakten hun fietsjes gaven elkaar een boks en gezamenlijk fietsten ze de Eksterstraat uit. Lekker gevoetbald.

Langs de kalklijn.
+++++++++++++